منځپانگې ته ورتلل

ابوبکر بن حسن بن علي

د wikishia لخوا
د امام حسین(ع) په حرم کښې د کربلا د ځینو شهیدانو قبرونه

ابوبکر بن حسن بن علي بن ابی‌ طالب (شهادت: عاشورا ۶۱ قمري کال)، د امام حسن مجتبی(ع) له بچیانو دی چې د عاشورا په ورځ له خپل ورور قاسم بن حسن(ع) څخه وروسته د عبد الله بن عقبه غنوي لخوا شهید کړی شو.

نوم او نسب

ابوبکر بن حسن، د امام حسن(ع) زوی او مور یې اُم وَلَد ده.[۱] د ځینو په باور هغه او قاسم بن حسن له یوې مور وو[۲] چې ویل شوي نوم یې رمله و.[۳] هغه د عاشورا په ورځ له خپلو وروڼو عبدالله او قاسم سره شهید شو.[۴] په ځینو سرچینو کې ابوبکر د حسین بن علي زوی معرفي شوی دی.[۵]

د کربلا پېښه

د عاشورا په ورځ له خپل ورور قاسم بن حسن[۶] وروسته، عبدالله بن عقبه غنوي هغه په یو غشي سره هغه شهید کړ.[۷] د هغه نوم په زیارت الشهدا (غیر مشهور ناحیه زیارت) او رجبیه امام حسین کې راغلی دی او په زیارت ناحیه کې یې په قاتل لعنت ویل شوی دی.[۸] د کربلا د شهیدانو په مرثیه کې د سلیمان بن قته شعرونه، د غنوي له طایفې څخه د یو کس په لاس د امام حسین(ع) د یو ملګري شهادت ته اشاره لري چې د عبد الله بن عقبه په لاس شهید شوی دی:

و عند غنيٍّ قطرة من دمائنا
سنجزیهم یوما بها حیث حلت[۹]


ژباړه: په غني قبیله کې، زمونږ د وینې یو څاڅکی موجود دی او په یوه مناسبه ورځ به ترې انتقام اخلو.

البته په ځینو سرچینو کې حرمله بن کاهل اسدي د هغه قاتل معرفي شوی دی.[۱۰]

فوټ نوټ

  1. ↑ طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ۱۹۶۷م، ج۵، ص۴۶۸؛ ابوالفرج اصفهانی، مقاتل‌الطالبیین، دار المعرفة، ص۹۲.
  2. ↑ ابوالفرج اصفهانی، مقاتل‌الطالبیین، دار المعرفة، ص۹۲.
  3. ↑ سماوی، إبصارالعین، ۱۴۱۹ق، ص۷۲.
  4. ↑ مسعودی، مروج الذهب، ۱۴۰۹ق، ج۳، ص۶۱-۶۲؛ طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ۱۹۶۷م، ج۵، ص۴۶۸.
  5. ↑ ابوالفرج اصفهانی، مقاتل‌الطالبیین، دار المعرفة، ص۹۲؛ ابن‌اثیر، الکامل، ۱۹۶۵م، ج۴، ص۷۵؛ ابن‌سعد، الطبقات الکبری، ۱۴۱۴ق، خامسه۱، ص۴۷۶، ۴۷۰؛ طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ۱۹۶۷م، ج۵، ص۴۴۸.
  6. ↑ دینوری، اخبارالطوال، ۱۳۶۸ش، ص۲۵۷؛ ابوالفرج اصفهانی، مقاتل‌الطالبیین، دار المعرفة، ص۹۲.
  7. ↑ دینوری، اخبارالطوال، ۱۳۶۸ش، ص۲۵۷؛ بلاذری، انساب‌الاشراف، ۱۹۷۷م، ج۳، ص۲۰۱.
  8. ↑ مجلسی، بحارالانوار، ۱۴۰۴ق، ج۴۵، ص۶۵؛ ج۹۸، ص۲۶۹؛ سید بن طاووس، اقبال‌الأعمال، ۱۳۶۷ق، ص۵۷۴.
  9. ↑ بلاذری، انساب‌الاشراف، ۱۹۷۷م، ج۳، ص۲۲۰؛ ابن‌سعد، الطبقات الکبری، ۱۴۱۴ق، خامسه۱، ج۱، ص۵۱۱.
  10. ↑ ابن اثیر، الکامل، ۱۹۶۵م، ج۴، ص۹۲.

سرچينې

  • ابن اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، بیروت، دار صادر، ۱۳۸۵ق/۱۹۶۵م.
  • ابن سعد، محمد بن سعد، الطبقات الکبری(خامسه۱)، تحقیق محمد بن صامل السلمی، الطائف، مکتبة الصدیق، ۱۴۱۴ق/۱۹۹۳م.
  • ابوالفرج اصفهانی، علی بن الحسین، مقاتل‌الطالبیین، تحقیق سید احمد صقر، بیروت، دار المعرفة، بی‌تا.
  • بلاذری، احمد بن یحیی، انساب‌الأشراف(ج۳)، تحقیق محمدباقر المحمودی، بیروت، دار التعارف للمطبوعات، ۱۹۷۷م.
  • دینوری، احمد بن داود، الأخبارالطوال، تحقیق: عبدالمنعم عامر مراجعه جمال‌الدین شیال، قم، منشورات الرضی، ۱۳۶۸ش.
  • سماوی، محمد بن طاهر، إبصار العین فی أنصارالحسین علیه‌السلام، قم، دانشگاه شهید محلاتی، ۱۴۱۹ق.
  • سید ابن طاووس، علی بن موسی، اقبال‌الأعمال، تهران، دار الکتب الإسلامیة، ۱۳۶۷ق.
  • طبری، محمد بن جریر، تاریخ الأمم و الملوک، تحقیق: محمدأبوالفضل ابراهیم، بیروت، دار التراث، ۱۳۸۷ق/۱۹۶۷م.
  • مسعودی، علی بن حسین، مروج‌الذهب و معادن الجوهر، تحقیق اسعد داغر، قم، دار الهجرة، چاپ دوم، ۱۴۰۹ق.
  • مجلسی، محمدباقر، بحارالأنوار، بیروت، مؤسسة الوفاء، ۱۴۰۴ق.